Kalendarium życia i twórczości Witolda Gombrowicza - powieściopisarza, dramaturga i eseisty ostatnidzwonek.pl
      Ferdydurke | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Ferdydurke

Kalendarium życia i twórczości Witolda Gombrowicza - powieściopisarza, dramaturga i eseisty

„Pustka. Pustynia. Nic. Ja sam tutaj jestem. Ja sam”
Witold Gombrowicz
· Witold Gombrowicz przychodzi na świat 4 sierpnia 1904 roku na Sandomierszczyźnie, w Małoszycach pod Opatowem (Polska),
· dorasta w zamożnej, szlacheckiej rodzinie ziemiańskiej herbu Kościesza, jako najmłodszy z czworga dzieci Jana i Antoniny Gombrowiczów,
· ojciec pisarza zajmuje się opłacalną działalnością przemysłową,
· w 1911 roku siedmioletni Witold przenosi się z rodzicami do Warszawy,
· w 1922 roku Gombrowicz kończy stołeczne katolickie gimnazjum im. Św. Stanisława Kostki,
· w 1927 roku zostaje absolwentem prawa na Uniwersytecie Warszawskim,
· po studiach na rok wyjeżdża do Paryża, gdzie pogłębia swą wiedzę z zakresu ekonomii i filozofii, nie przykłada się jednak do nauki w Institut des Hautes Etudes Internationales, woli kontakty z kolegami ze studiów i wycieczki nad Morze Śródziemne,
· powraca do kraju i rozpoczyna aplikację sędziowską, którą wkrótce porzuca,
· 1933 rok - debiut - tom groteskowych opowiadań zatytułowanych Pamiętnik z okresu dojrzewania, od tego momentu pisarz staje się obiektem ostrej krytyki, a zarazem zainteresowania i poruszenia,
· od 1934 roku rozpoczyna jako recenzent literacki współpracę z dziennikami i czasopismami, z których najbardziej znane to: Kurier Poranny, Czas, Skamander, a także aktywnie uczestniczy w życiu literackiego środowiska spotykając się z grupą młodych pisarzy i intelektualistów w warszawskich kawiarniach ?Ziemiańska i Zodiak,
· 1937 rok - rozgłos przynosi mu groteskowa, filozoficzno-psychologiczna powieść Ferdydurke,
· w 1938 roku w literackim miesięczniku Skamander ukazuje się dramat Iwona, księżniczka Burgunda,
· w sierpniu 1939, przeczuwając wybuch wojny, niezdolny do służby wojskowej Gombrowicz wybiera się w podróż do Ameryki Południowej (Argentyny), uczestnicząc w dziewiczym rejsie Chrobrego – polskiego statku pasażerskiego. Podczas tej podróży dowiaduje się o wybuchu II wojny światowej, rozpoczyna się emigracyjny etap jego życia (już nigdy nie powróci do kraju, wybierając dożywotnią emigrację),
· na emigracji w Argentynie przebywa aż dwadzieścia cztery lata (do 1963 roku), przez długi czas jest bezrobotny i bez środków do życia, utrzymując się z dorywczych zajęć,
· w grudniu 1947 roku otrzymuje skromną posadę urzędnika bankowego (w Banco Polaco - argentyńskiej filii Banku PKO SA w Buenos-Aires ), gdzie pracuje do maja 1953 roku, i, dzięki regularnej pensji, może zaspokoić podstawowe potrzeby i oddać się twórczej pasji,
· czując się samotny, próbuje uzyskać pozycję w argentyńskich kręgach literackich, publikując artykuły, wygłaszając odczyty w kawiarni Fray Mocho, wreszcie wydając w 1947 roku przełożony wraz z grupą przyjaciół Ferdydurke na język hiszpański,
· w 1950 nawiązuje korespondencję z Jerzym Giedroyciem i Instytutem Literackim w Paryżu,
· na łamach słynnej emigracyjnej paryskiej Kultury (miesięcznik) publikuje swe późniejsze utwory, ponieważ w ojczyźnie są one zakazane,
· w 1953 roku zaczyna na łamach tego tytułu prowadzić swój Dziennik, który pisze przez całe życie,
· odchodzi ze stałej posady, by poświęcić się działalności pisarskiej, utrzymuje się ze stypendium Radia Wolna Europa, Funduszu A. Koestlera, prywatnych wykładów z filozofii, a później z publikacji swej twórczości, staje się coraz sławniejszy na literackiej arenie (najpierw polskiej, później międzynarodowej),
· w 1953 roku wydaje sztukę teatralną Ślub (1953, El casamiento) oraz satyryczną powieść Trans-Atlantyk,
· choć po przemianach października 1956 w Polsce zezwolono na ukazanie się jego czterech najważniejszych książek, to jednak od 1958 roku ponownie tego zabroniono,




strona:    1    2  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Ferdydurke” – streszczenie szczegółowe
„Ferdydurke” – streszczenie w pigułce
Witold Gombrowicz - biografia
Miejsce, czas akcji i ich rola w „Ferdydurke”
Narracja „Ferdydurke”
Kompozycja i struktura „Ferdydurke”
„Pupa”, „gęba” i „łydka” – słowa- klucze
Kwestia niedojrzałości w „Ferdydurke”
Pojęcie formy na podstawie „Ferdydurke”
Gombrowiczowska walka z formą, czyli obnażenie prawdy o człowieku
Język „Ferdydurke”
„Być człowiekiem, to recytować człowieczeństwo”, czyli o koncepcji człowieka uwikłanego w formę
Forma produktem relacji międzyludzkich, czy relacje międzyludzkie wynikiem formy?
Motywy literackie w „Ferdydurke”
O Gombrowiczu powiedzieli
Kalendarium życia i twórczości Witolda Gombrowicza - powieściopisarza, dramaturga i eseisty
Ekranizacje „Ferdydurke”
Plan losów Józia
Twórczość Witolda Gombrowicza
Najważniejsze cytaty z „Ferdydurke”
2004 rok rokiem Gombrowicza
Cytaty z Gombrowicza
Bibliografia




Bohaterowie
Bohaterowie „Ferdydurke” – sposób przedstawienia
Józio – charakterystyka bohatera
Profesor Pimko – charakterystyka postaci
Miętus – charakterystyka bohatera
Walek - charakterystyka postaci
Zuta Młodziakówna - charakterystyka postaci
Kopyrda – charakterystyka postaci
Pylaszkiewicz – charakterystyka postaci
Bladaczka – charakterystyka postaci
Hurleccy - charakterystyka
Młodziakowie - charakterystyka
Filidor, Filibert - przedstawienie postaci





Tagi: